Maatwerk bij organisatie meekijkconsult

Maatwerk bij organisatie meekijkconsult

 

In de zorg is in toenemende mate aandacht voor beheersing van de kosten en doelmatige inzet van beschikbare middelen. Sinds enkele jaren wordt daarbij ook gebruik gemaakt van het zogenaamde ‘meekijkconsult’. Van een meekijkconsult is, kort samengevat, sprake wanneer de huisarts de mogelijkheid heeft tot consultatie van een gespecialiseerde zorgaanbieder (zoals een medisch specialist) zonder daartoe over te hoeven gaan tot verwijzing, of indien verwijzing toch nodig is, om doelgericht te kunnen verwijzen. Bekostiging van dit consult vindt plaats op grond van de beleidsregel ‘Huisartsenzorg en multidisciplinaire zorg’.

In de praktijk blijken veel vragen te bestaan over de organisatie van een meekijkconsult. Zo is het de vraag wie (huisarts, medisch specialist of zorggroep) de geneeskundige behandelingsovereenkomst sluit met de patiënt, wat dit betekent voor de aansprakelijkheid van partijen, welke klachtenprocedure van toepassing is en welke verplichtingen partijen hebben met betrekking tot de dossiervorming. Het antwoord op de meeste van dergelijke vragen is dat het partijen in beginsel vrijstaat om dit te organiseren op de wijze die hen het meeste aanspreekt.

Partijen kunnen bijvoorbeeld afspraken met elkaar maken over de vraag welke partij een geneeskundige behandelingsovereenkomst sluit met de patiënt. Is het de huisarts of zorggroep die een geneeskundige behandelingsovereenkomst sluit met de patiënt en bij de uitvoering daarvan gebruik maakt van de diensten van een in consult geroepen medisch specialist? Of sluiten zowel de huisarts of zorggroep als de medisch specialist een geneeskundige behandelingsovereenkomst met de patiënt? Partijen dienen hierover in ieder geval heldere afspraken te maken. Ook in de relatie met de patiënt dient duidelijk te zijn welke partij een geneeskundige behandelingsovereenkomst sluit met de patiënt. Tussen welke partijen een geneeskundige behandelingsovereenkomst tot stand komt, hangt namelijk primair af van hetgeen hierover met de patiënt is afgesproken. Indien hierover geen concrete afspraken gemaakt worden, zal bepalend zijn waar de patiënt onder de gegeven omstandigheden redelijkerwijs van uit mocht gaan.

Het antwoord op de vraag welke partij een geneeskundige behandelingsovereenkomst met de patiënt sluit, is uiteraard ook van belang voor de aansprakelijkheid van de betrokken partijen. Indien aangenomen dient te worden dat een geneeskundige behandelingsovereenkomst tot stand komt tussen de patiënt en de in consult geroepen medisch specialist betekent dit dat de patiënt de medisch specialist rechtstreeks aansprakelijk zal kunnen stellen in geval van een medische fout. Of de betreffende handeling die plaatsvindt ter uitvoering van een meekijkconsult onder de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering van de betreffende medisch specialist valt, zal beoordeeld moeten worden aan de hand van de polisvoorwaarden. Het is uiteraard van groot belang dat te allen tijde zorg gedragen wordt voor voldoende dekking.

Verder dient duidelijke afgesproken te worden wie in welke situatie de klachtafhandeling voor zijn rekening neemt. De Wet kwaliteit en klachten en geschillen zorg (Wkkgz) biedt partijen voldoende ruimte om dit te organiseren op de wijze die hen het meest wenselijk voorkomt. Ook hier geldt weer dat het van groot belang is dat de patiënt weet waar hij zijn klacht moet neerleggen. Aangezien de mogelijkheid bestaat dat een patiënt een klacht neerlegt bij de verkeerde zorgaanbieder is het aan te bevelen contractueel af te spreken hoe in dat geval omgegaan wordt met de klacht. Het verdient aanbeveling ervoor te zorgen dat partijen in dit soort gevallen de klacht onverwijld doorsturen naar degene die de klacht moet afhandelen onder gelijktijdige mededeling aan de klager. Op die manier kan ervoor worden gezorgd dat degene op wiens handelen de klacht betrekking heeft zoveel mogelijk tijd van de maximaal zes weken overhoudt waarbinnen een zorgaanbieder een oordeel moet hebben geveld over de ingediende klacht.

Verder dienen ook duidelijke afspraken gemaakt te worden omtrent de dossiervorming. Indien de zorgverlening door de specialist plaatsvindt als onderdeel van de zorgverlening door de huisarts of zorggroep, zoals de NZa dat in ieder geval heeft beoogd in haar beleidsregels, dan betekent dit dat de huisarts of zorggroep ook degene is die verantwoordelijk is voor de dossiervorming in het kader van de uitvoering van de behandelingsovereenkomst die hij met de patiënt heeft gesloten. Als van een dergelijke situatie sprake is, kan de medisch specialist zonder meer de gegevens die betrekking hebben op het meekijkconsult uitwisselen met de huisarts of zorggroep. Bovendien kan de specialist dan de medische gegevens van de patiënt die berusten bij de huisarts of zorggroep inzien voor zover die relevant zijn voor de zorgverlening door de specialist. Indien de specialist een afzonderlijke behandelingsovereenkomst met de patiënt sluit, is het niet zonder meer toegestaan dat de specialist en de huisarts of zorggroep over en weer informatie uitwisselen over de patiënt en inzage krijgen in (delen van het) dossier van de andere zorgverlener. In dat geval kan uitwisseling van informatie slechts plaatsvinden op basis van de uitdrukkelijke toestemming van de patiënt. Ook hierover dienen partijen goede afspraken te maken.

Dit zijn slechts enkele onderwerpen waarover partijen (huisarts of zorggroep en medisch specialist of ziekenhuis) afspraken moeten maken. Uiteindelijk is het vooral van belang dat bij de organisatie van een meekijkconsult goede afspraken gemaakt worden over de verdeling van rechten, verplichtingen en daarmee ook verantwoordelijkheden. De wet biedt ruim voldoende mogelijkheden om dit zodanig in te richten dat zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de belangen van de betrokken partijen. Maatwerk dus.

Vragen? Neem contact op met Koen Mous of Lieske de Jongh

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • del.icio.us
  • email
  • PDF
Naar boven scrollen